Nederlands is mijn moedertaal en meer dan dat. Ik heb er mijn missie van gemaakt:

  • SCHRIJVER: Ik gebruik de taal om (andermans) verhalen te schrijven
  • COACH: Mensen en teksten help ik taalvaardiger te worden
  • DOCENT: Ik geef lessen Nederlands aan anderstaligen

En ja, ik beken, ik ben ook zo iemand die als cadeau altijd een boek geeft, die te pas en te onpas taalfouten corrigeert en die argeloze kindjes de liefde voor taal doorgeeft door versjes te schrijven en verhalen voor te lezen ...

Hé, daar: respect! Volgen

Nadine_1966.JPG

Van zij die geen kind meer zijn, circuleren er deze dagen op Facebook foto’s van toen we wel nog kind waren. Ik vind het jammer dat je eerst de naam ziet en pas dan de foto. Ik denk namelijk dat ik van heel wat van die foto’s zelf had kunnen raden van wie ze zijn: mensen veranderen niet. Niet echt. Oké, misschien had ik op jullie naam niet kunnen komen, maar dat heb ik niet alleen met oude foto’s.
Om maar te zeggen, ook ik ben al genoeg jaren van mijn jeugd verwijderd om mee te doen.
Ik kijk mezelf in de ogen. Eigenlijk ben ook jij niet veranderd, niet echt, zeg ik tegen het kind van vier. En eigenlijk is dat niet zo vreemd. Die ogen, die neus, die kin … ik had ze in 1966 en ik heb ze vandaag nog. Behoudens een wreed accident, is dat voor de meeste mensen zo: ogen, neus, kin… we zijn samengebleven. Die neus van toen is onze neus van nu. Die ogen van toen zijn onze ogen van nu. Die kin van toen is onze kin van nu. Tanden kunnen uitvallen, haar ook, maar veel stukken van mensen blijven. Genoeg om van 1969 naar 2020 herkenbaar te zijn, stel ik dus vast. Die gedachte doet me met verse vertedering naar mijn trouwe onderdelen kijken. Hé, jullie zijn even oud als ik! Respect!



Apr 2020

Al wat lezen?


Contact

  • Comm. V Pheidippides
  • Zalmstraat 17
    9000 Gent
  • Ondernemingsnr BE-0893.999.015